ఒక ప్లేట్ భోజనం… ఒక ప్రాణానికి ఆశ – మానవత్వం ఎక్కడ?
భద్రాద్రి కొత్తగూడెం, ఏప్రిల్ 30 (వార్త సంధ్య):
ఒక వైపు ఫంక్షన్ హాళ్లలో, హోటళ్లలో, ఇళ్లలో మిగిలిన ఆహారం చెత్తబుట్టల్లో పడిపోతుంటే… మరోవైపు అదే నగర వీధుల్లో ఎవరో ఒకరు ఆకలితో నిద్రపోతున్నారు. ఈ విరుద్ధ దృశ్యాలు మన సమాజం ఎదుర్కొంటున్న మానవత్వ పరీక్షగా మారాయి.
ఒక పెళ్లి విందులో వృథా అయ్యే ఆహారం… పదుల సంఖ్యలో కుటుంబాల ఆకలి తీర్చగలదు. కానీ అవగాహన లోపం, నిర్లక్ష్యం కారణంగా ఆహారం విలువ మరిచిపోతున్నాం. ఆహారం వృథా చేయడం అంటే కేవలం అన్నం పారేయడం కాదు… రైతు చెమట, వంటవాళ్ల శ్రమ, ప్రకృతి ఇచ్చిన వనరులన్నిటినీ నిర్లక్ష్యం చేయడమే.
ఇదే సమయంలో పేదవాడి గుడిసెలో ఒక ముద్ద అన్నం కోసం ఎదురుచూపులు కొనసాగుతుంటాయి. నిరాశ్రయులు, వృద్ధులు, అనాథలు రోజూ ఆకలితో పోరాడుతున్నారు. వారికి ఒక పూట భోజనం అందితే అది కేవలం ఆహారం కాదు… ఒక రోజు జీవించే శక్తి.
సమాజంలో కొన్ని సేవా సంస్థలు మిగిలిన ఆహారాన్ని సేకరించి పేదలకు అందించే ప్రయత్నం చేస్తున్నాయి. కానీ ఈ సమస్యకు పూర్తి పరిష్కారం రావాలంటే ప్రతి ఒక్కరి మనసులో మార్పు రావాలి. “వృథా చేయకుండా పంచుకోవాలి” అనే భావన పెరగాలి.
ప్రతి ఇంట్లో అవసరానికి తగ్గట్టు వండడం… మిగిలిన ఆహారాన్ని అవసరమైన వారికి అందించడం… చిన్న ప్రయత్నంలా అనిపించినా, అది ఒక ప్రాణాన్ని కాపాడే మహోన్నత సేవగా మారుతుంది.
మన సంస్కృతి “అన్నదానం మహాదానం” అని చెబుతుంది. కానీ అది మాటల్లోనే మిగిలిపోకుండా ఆచరణలోకి రావాలి. మనం వృథా చేసే ఒక్క భోజనం… ఎవరికో ఒకరి ఆకలిని తీర్చగలదనే నిజాన్ని గుర్తించాలి.
ఆహారాన్ని గౌరవించడం అంటే మానవత్వాన్ని గౌరవించడం.
పంచుకున్నప్పుడు మాత్రమే అన్నం విలువ పెరుగుతుంది… అదే నిజమైన మనిషితనం.